کمی تا قسمتی جدی
دوباره باز خواهم گشت...
نمی دانم چه هنگام٬از کدامین راه...
ولی یکبار دیگر باز خواهم گشت...
و چشمان تو را با نور خواهم شست...
به دیوار حریم عشق یکبار دگر٬من تکیه خواهم کرد...
رسوم عشق ورزی را دوباره زنده خواهم کرد...
می دانم که ناراحتت کرده ام
می توانی دعوایم کنی
می توانی به احساسم سیلی بزنی
میتوانی شعری را که امروز برایت گفتم پاره کنی
می توانی تا همیشه مرا چشم انتظار بازگشتت بگذاری
...
یک کار دیگر هم می توانی بکنی
می توانی لبخند بزنی!!
ليلی زير درخت انار نشست.
درخت انار عاشق شد،گل داد، سرخ سرخ.
گلها انار شد،داغ داغ.هر اناری هزار تا دانه داشت.
دانه ها عاشق بودند،دانه ها توی انار جا نمی شدند.
انار کوچک بود.دانه ها ترکيدند.انار ترک برداشت.
خون انار روی دست ليلی چکيد.
ليلی انار ترک خورده را از شاخه چيد.مجنون به ليلی اش رسيد.
خدا گفت :راز رسيدن فقط همين بود.
کافی است انار دلت ترک بخورد.
(ویرایش:الاف)
داشتيم تو جاده ميرفتيم كه چشمم افتاد به يه تابلو كه روش نوشته بود : دوســت داشـــتن دل ميـــخواد نه دليـــل...
(ویرایش انیشتین)
آدمک آخر دنياست بخند
آدمک مرگ همين جاست بخند
آن خدايي که بزرگش خواندي
بخدا مثل تو تنهاست بخند
دست خطي که تو را عاشق کرد
شوخي کاغذ ماست بخند
فکر کن درد تو ارزشمند است
فکر کن گريه چه زيباست بخند
(ویرایش انیشتین)
عشق بين دو نفر اين نيست كه هر دو زير باران خيس شوند عشق آن است كه يكي چتر شود براي ديگر... و ديگري هيچگاه نفهمد كه چرا خيس نشود
کلاغ و طوطي هر دو سياه و زشت آفريده شدند طوطي شکايت کرد و خداوند او را زيبا کرد ولي کلاغ گفت : هر چه از دوست رسد نيکوست و نتيجه آن شد که مي بيني .طوطي هميشه در قفس کلاغ هميشه آزاد
چکیده و بی پیرایه نقش زدن , موجز و مجرد جوهر وجود را شکل دادن , همانا رسیدن به بیان ساده نقشمایه است. البته نقشمایه به معنی از کل به جز رسیدن است , جزیی که تمام صفات و خصوصیات کل را دارا می باشد.
- در هنرهای تجسمی , پالایش یک کل برای رسیدن نقش مجرد کامل و روشن.
- یک دسته بندی کلی از نقشمایه ها:
الف) نقشهای تزیینی با فرم بسته: طرحای طراحی شده بر روی سفالینه های شوش
ب) نقشهای ملهم از جانداران : طرحهای سفالینه پیش تاریخی , تخت جمشید
ج) نقشهای تزیینی گسترش پذیر : گچبری های برجسته , کاخ کیش , ساسانی
(نوشته شده توسط الاف)
باز هم تنگ غروب
در دل غمزده ام ...
مي نشاند آشوب...!
باز شب مي آيد ....
همه عالم تاريك.!
تو كجا گم شده اي ؟!
كه شب از من لبريز..........
تو كجا ميداني ؟!.....
غم من تا ابديت ......
نهايت دارد....
(ویرایش توسط انیشتین)
